DIGIPAINT, μία σχέση ζωγραφικής με τη φωτογραφία

Η σχέση ήδη της ζωγραφικής και της φωτογραφίας, μετά μια μακρά περίοδο καχυποψίας, αμφισβητήσεων και φιλονικιών, σταθεροποιήθηκε, κι είναι αποδεκτή η ωσμωτική συνεχής αλληλέγγυα επιρροή.

Από τις κοσμογονικές αλλαγές του 20ου αιώνα διαφοροποιήθηκε η σχέση της τέχνης με την κοινωνία αλλά και η σχέση του κοινού με τη τέχνη… Η τέχνη άλλαξε λεξιλόγιο και ρόλο. Η ταύτιση απλουστευτικά , από το μακρινό παρελθόν, της τέχνης με την ομορφιά είχε περιορίσει το ρόλο της στη ψυχαγωγία. Έγινε κοινωνικό εργαλείο.

Η ζωγραφική κι η φωτογραφία ξεπέρασαν την δυσπιστία της αφαίρεσης, που είναι ,όπως νομίζω,η αποφασιστικότερη αλλαγή στη τέχνη.Απελευθέρωσε δημιουργούς και κοινό…. Ο νους μπροστά. Η ενοποίηση των τεχνών,ρόλου και πλαισίου,που στο μεσοπόλεμο πέτυχε το Bauhaus γεφύρωσε αποστάσεις καθόρισε σχέσεις και κατάργησε τις αλαζονείες………… Είναι αναγνωρισμένο κι αυτονόητο το ενιαίο πεδίο κι ο κοινός ρόλος των τεχνών.

Άλλοι καμβά πινέλα και χρώματα, άλλοι φωτοευαίσθητες επιφάνειες και φως, άλλοι μάρμαρο … άλλοι κινήσεις … άλλοι ήχους…κλπ

Το DIGIPAINT ανάμεσα στις δύο δημιουργεί έργα ph synthesis και μετά το κλικ της λήψης επιχειρεί την αναζήτηση,την διείσδυση …..μ επεξεργασία, διαφοροποιήσεις, προσθήκες… Δημιουργεί μια νέα εικόνα που είναι, όπως είπαμε, το έργο… Διαχρονικά η τέχνη προχωρεί με διάφορες εκφράσεις ,εργαλεία… και υλικά… Θα λεγα, ότι είναι ανοικτή στο νεωτερισμό… Απήχηση… Έχει, αλλά δεν αξιολογείται ισότιμα και δίκαια… Όλα γύρω μας είναι αποτελέσματα της χρήσης ….υπολογιστή … Θα ρθει η αναγνώριση… Ήδη τα μηνύματα είναι θετικά……… Η άρνηση, η καχυποψία κι η απαξίωση θα ατονήσουν κι η αποδοχή θα γίνει … υποδοχή…